مينويسم از خود واز تب لرزهاي دل خود

از آرامش صداي تو كه روحم را نوازش مي كرد

از تو و از تمام خاطرات زندگيم ،

از دلهاي پر التهاب وخيسي نگاهان دوخته به غروب مي نويسم ،

از چشم هاي نظاره گر آسمان و ستاره ،

از تنهايي شبهاي يلداها مي نويسم ،  

دلتنگم ، دلتنگم از اين گفتگوي تنها ،  خسته شده ام ،

ديگر خسته شده ام از گفتگويي كه شنونده و گوينده يكي است

چه بر سرت آمد دل سبزم كه پرده اي از سياهي بر خود كشيدي .

شقايق گفت :با خنده نه بيمارم، نه تبدارم

اگر سرخم چنان آتش، حديث ديگري دارم

گلي بودم به صحرايي نه با اين رنگ و زيبايي

نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شيدايي

يكي از روزهايي كه زمين تبدار و سوزان بود

و صحرا در عطش مي سوخت، تمام غنچه ها تشنه

ومن بي تاب و خشكيده، تنم در آتشي مي سوخت

ز ره آمد يكي خسته به پايش خار بنشسته

و عشق از چهره اش پيداي پيدا بود

ز آنچه زير لب مي گفت شنيدم سخت شيدا بود

نمي دانم چه بيماري به جان دلبرش افتاده بود،اما

طبيبان گفته بودندش اگر يك شاخه گل آرد ازآن نوعي كه من بودم

بگيرند ريشه اش را و بسوزانند، شود مرهم

براي دلبرش آندم شفا يابد

چنانچه با خودش مي گفت: بسي كوه و بيابان را

بسي صحراي سوزان را، به دنبال گلش بوده و يك دم هم نياسوده

كه افتاد چشم او ناگه به روي من

بدون لحظه اي ترديد شتابان شد به سوي من

به آساني مرا با ريشه از خاكم جدا كرد و به ره افتاد

و او مي رفت و من در دست او بودم

و او هرلحظه، سر را رو به بالاها، تشكر از خدا مي كرد

پس از چندي

هوا چون كورۀ آتش، زمين مي سوخت

و ديگر داشت در دستش تمام ريشه ام مي سوخت

به لب هايي كه تاول داشت، گفت:اما چه بايد كرد؟

در اين صحرا كه آبي نيست

به جانم هيچ تابي نيست

اگر گل ريشه اش سوزد كه واي بر منبراي دلبرم هرگز دوايي نيست

و از اين گل كه جايي نيست

خودش هم تشنه بود اما، نمي فهميد حالش را

چنان مي رفت و من در دست اوبودم

و حالامن تمام هست او بودم

دلم مي سوخت اما راه پايان كو ؟

نه حتي آب،نسيمي در بيابان كو ؟

و ديگر داشت در دستش تمام جان من مي سوخت

كه ناگه

روي زانوهاي خود خم شد، دگر از صبر او كم شد

دلش لبريز ماتم شد، كمي انديشه كرد، آنگه

مرا در گوشه اي از آن بيابان كاشت

نشست و سينه را با سنگ خارايي زهم بشكافت
اما ! آه

صداي قلب او گويي جهان را زيرو رو مي كرد

زمين و آسمان را پشت و رو مي كرد

و هر چيزي كه هرجا بود با غم رو به رو مي كرد

نمي دانم چه مي گويم ؟ به جاي آب، خونش را

به من مي داد و بر لب هاي او فرياد

"بمان اي گل"

كه تو تاج سرم هستي دواي دلبرم هستي

بمان اي گل""

ومن ماندم...

نشان عشق و شيدايي

و با اين رنگ و زيبايي

و نام من شقايق شد
گل هميشه عاشق شد

يك شبي مجنون نمازش را شكست ...

بي وضو در كوچه ي ليلا نشست... 

عشق آن شب مست مستش كرده بود ...

فارغ از جام الستش كرده بود ...

سجده اي زد بر لب درگاه او... 

پر زليلا شد دل پر آه او ...

گفت يارب از چه خوارم كرده اي ...

بر صليب عشق دارم كرده اي ...

جام ليلا را به دستم داده اي... 

وندر اين بازي شكستم داده اي ...

نشتر عشقش به جانم مي زني... 

دردم از ليلاست آنم مي زني ...

خسته ام زين عشق، دل خونم مكن...

من كه مجنونم تو مجنونم مكن...

مرد اين بازيچه ديگر نيستم...

اين تو و ليلاي تو من نيستم ...

گفت: اي ديوانه ليلايت منم ...

در رگ پيدا و پنهانت منم ...

سال ها با جور ليلا ساختي... 

مرا به عشق تو چندان نیاز مبرم نیست

بدون عشق تو هم زندگی جهنم نیست

تو مثل شاخه ی گل بودی عزیز ولی

قبول کن که در این روزگار گل کم نیست

تو در محاصره ی ابر های تردیدی

برای صاف شدن چهره ات مصمم نیست

ولی چگونه از عشق تو دست بردارم

تویی که غیر از تو در خاطرم مجسم نیست

تو مثل سيب تكامل
رسيده مي آيي
و من
شبيه سرخي خواهش
پر از نياز توام.
بيا و لحظه اي از عشق
آسمانم باش
كه در كنار تو
پرواز را بنوشم من.
هميشه عطر خدا ميدهد تماشايت
و رنگ ناب غزل مي شود دلم
با تو
در آن دقايق نيلوفري كه باز مي آيي.

از يك عاشق شكست خورده پرسيدم:

 بزرگ ترين اشتباه؟ گفت عاشق شدن

گفتم بزرگ ترين شكست؟ گفت شكست عشق

گفتم بزرگترين درد؟ گفت از چشم معشوق افتادن

گفتم بزرگترين غصه؟ گفت يك روز چشم هاي معشوق رو نديدن

گفتم بزرگترين ماتم؟ گفت در عزاي معشوق نشستن

گفتم قشنگ ترين عشق؟ گفت شيرين و فرهاد

گفتم زيبا ترين لحظه؟  گفت در كنار معشوق بودن

گفتم بزرگترين رويا؟ گفت به معشوق رسيدن

پرسيدم بزرگترين ارزوت؟ اشك تو چشماش حلقه زدو با نگاهي سرد گفت

عشق يك جوشش كور است و پيوندي از سر نابينايي،
دوست داشتن پيوندي خودآگاه واز روي بصيرت روشن و زلال .

عشق بيشتر از غريزه آب مي خورد وهرچه از غريزه سر زند بي ارزش است،
دوست داشتن از روح طلوع مي كند وتا هرجا كه روح ارتفاع دارد همگام با آن اوج ميگيرد .

عشق با شناسنامه بي ارتباط نيست،و گذر فصل ها و عبور سال ها بر آن اثر ميگذارد

دوست داشتن در وراي سن و زمان و مزاج زندگي ميكند.

عشق طوفاني ومتلاطم است،
دوست داشتن آرام و استوار و پروقار وسرشاراز نجابت.

عشق جنون است و جنون چيزي جز خرابي و پريشاني "فهميدن و انديشيدن "نيست،
دوست داشتن ،دراوج،از سر حد عقل فراتر ميرودو فهميدن و انديشيدن را از زمين ميكند
و باخود به قله ي بلند اشراق ميبرد.

عشق زيبايي هاي دلخواه را در معشوق مي آفريند،
دوست داشتن زيبايي هاي دلخواه را در دوست مي بيند و مي يابد.

عشق يك فريب بزرگ و قوي است ، دوست داشتن يك صداقت راستين و صميمي،بي انتها و مطلق.

عشق در دريا غرق شدن است،
دوست داشتن در دريا شنا كردن.

عشق بينايي را ميگيرد،
دوست داشتن بينايي ميدهد.

عشق خشن است و شديد و ناپايدار،
دوست داشتن لطيف است و نرم و پايدار.

عشق همواره با شك آلوده است،
دوست داشتن سرا پا يقين است و شك ناپذير.

ازعشق هرچه بيشتر نوشيم سيراب تر ميشويم،
از دوست داشتن هرچه بيشتر ،تشنه تر.

عشق نيرويي است در عاشق ،كه او را به معشوق ميكشاند،
دوست داشتن جاذبه اي در دوست ، كه دوست را به دوست مي برد.

عشق تملك معشوق است،
دوست داشتن تشنگي محو شدن در دوست.

عشق معشوق را مجهول و گمنام مي خواهد تا در انحصار او بماند،
دوست داشتن دوست را محبوب و عزيز ميخواهد وميخواهد كه همه ي دلها آنچه را او از دوست در خود دارد ،داشته باشند.

در عشق رقيب منفور است،
در دوست داشتن است كه:“هواداران كويش را چو جان خويشتن دارند”
كه حسد شاخصه ي عشق است
عشق معشوق را طعمه ي خويش ميبيند
و همواره در اضطراب است كه ديگري از چنگش نربايد
و اگر ربود با هردو دشمني مي ورزد و معشوق نيز منفور ميگردد .

واسه من مثل یه خواب دیدن تو                                          لحظه ها پر شده از دوست داشتن تو

میشه با تو عاشق همیشه باشم                                       با تو هم قصه ی این لحظه ها شم

بی تو این ترانه ها چه بی قراره                                          بودن و نبودنم فرقی نداره

زندگی رو با تو و عشق تو می خوام                                     تو نباشی بی تو من همیشه تنهام

خط بکش روی تمام بی کسی ها                                       بی تو از این لحظه ها چیزی نمی خوام

من به جز نگاه تو چیزی ندارم                                             بی تو از تمام دنیا در فرارم

می خوام تا ته دنیا با تو باشم                                           دوست دارم تو خواب و رویا با تو باشم

تو این شبای خالی از ستاره                                             کاش می شد تو آسمونا با تو باشم

عاشقي گـــوهــر پاكيست كـــه در هــر كس نيست

                                                                      اوج پـــــــرواز عـــقـــاب پـــهنه ي كــــركــــس نيست

نـــاكــســـان شــكـــل كــســـانند ولي پـــشـت نقاب

                                                                      مــظـــهـــر پــاكــي قـــلـــب جـــامه ي اطلس نيست

گــرچـــه عــاشــق بــه زبـــان هيچ نگويد جــز عشق

                                                                       لـــيـــك در وادي عــشــق خوش زباني بس نيست

عـــشـــق طــوفـــان و در آن مـــرد عــمــل بايـد بود

                                                                       مدعي گـــرچــه خــــوش آواز ولي جـز خس نيست

دلــــك ســاده ي من پــنـــد مــــرا گــــوش بـــگـــيـر

پنـــج وارونــــه

پنج وارونه چه معنا دارد خواهر كوچكم از من پرسيد من به او خنديدم كمي آزرده و حيرت زده گفت روي ديوار و درختان ديدم باز هم خنديدم گفت ديروز خودم ديدم مهران پسر همسايه پنج وارونه به مينو مي دادآنقَدَر خنده برم داشت كه طفلك ترسيد بغلش كردم و بوسيدم و با خود گفتم بعدها وقتي غم سقف كوتاه دلت را خم كرد بي گمان مي فهمي پنج وارونه چه معنا دارد

یك بار دختری حین صحبت با پسری كه عاشقش بود، ازش پرسید

چرا دوستم داری؟ واسه چی عاشقمی؟

دلیلشو نمیدونم ...اما واقعا"‌دوست دارم

تو هیچ دلیلی رو نمی تونی عنوان كنی... پس چطور دوستم داری؟

چطور میتونی بگی عاشقمی؟

من جدا"دلیلشو نمیدونم، اما میتونم بهت ثابت كنم

ثابت كنی؟ نه! من میخوام دلیلتو بگی

باشه.. باشه!!! میگم... چون تو خوشگلی،

صدات گرم و خواستنیه،

همیشه بهم اهمیت میدی،

دوست داشتنی هستی،

با ملاحظه هستی،

بخاطر لبخندت،

دختر از جوابهای اون خیلی راضی و قانع شد

متاسفانه، چند روز بعد، اون دختر تصادف وحشتناكی كرد و به حالت كما رفت

پسر نامه ای رو كنارش گذاشت با این مضمون

عزیزم، گفتم بخاطر صدای گرمت عاشقتم اما حالا كه نمیتونی حرف بزنی، میتونی؟

 نه ! پس دیگه نمیتونم عاشقت بمونم

گفتم بخاطر اهمیت دادن ها و مراقبت كردن هات دوست دارم اما حالا كه نمیتونی برام اونجوری باشی، پس منم نمیتونم دوست داشته باشم

گفتم واسه لبخندات، برای حركاتت عاشقتم

اما حالا نه میتونی بخندی نه حركت كنی پس منم نمیتونم عاشقت باشم 

اگه عشق همیشه یه دلیل میخواد مثل همین الان، پس دیگه برای من دلیلی واسه عاشق تو بودن وجود نداره

عشق دلیل میخواد؟

نه!معلومه كه نه!!

پس من هنوز هم عاشقتم

عشق واقعی هیچوقت نمی میره
 این هوس است كه كمتر و كمتر میشه و از بین میره
"عشق خام و ناقص میگه:"من دوست دارم چون بهت نیاز دارم
"ولی عشق كامل و پخته میگه:"بهت نیاز دارم چون دوست دارم
"سرنوشت تعیین میكنه كه چه شخصی تو زندگیت وارد بشه، اما قلب حكم می كنه كه چه شخصی در قلبت بمونه"

گفتي كه مرا دوست نداري - گله اي نيست

بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست

گفتم كه كمي صبر كن و گوش به من ده

گفتي كه نه بايد بروم - حوصله اي نيست

رفتي تو و ديگر اثر از چلچله اي نيست

گفتي كه كمي فكر خودم باشم آن وقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست

رفتي تو - خدا پشت و پناهت - به سلامت

بگذار بسوزد دل من - مسئله اي نيست

“موضوع انشاء: توافت‌هاي ايران و خارج”

شايد شما ندانيد اما من خودم ديشب از پسر همسايه‌مان شنيدم كه در خارج جمعه‌ها تعطيل نيست. وقتي شنيدم نزديك بود از تعجب شاخدار شوم. اما حرف‌هاي پسر همسايه‌مان از بي بي سي هم مهمتر است.
ما ايراني‌ها ضاتن آي كيون پاييني داريم. مثلن پدرم هميشه به من مي‌گويد "تو به خر گفته‌اي زكي". ولي خارجي‌ها تيز هوشان هستند. پسر همسايه‌مان مي‌گفت در آمريكا همه بلدند انگليسي صحبت كنند، حتا بچه كوچولوها هم انگليسي بلدند. ولي اينجا متعسفانه مردم كلي كلاس زبان مي‌روند و آخرش هم بلد نيستند يك جمله‌ي ساده مثل

I lav uبنويسند. واقعن جاي تعسف دارد.
اين بود انشاي من

مدتها به این موضوع فکر کردم و به این نتیجه رسیدم که قبل از " الف " چیزی وجود دارد و آن عدد " یک " است . بعدشم " ب " تنها نیست بلکه "بچه " است . " یک الف بچه " .

اما به راستی که این "  یک الف بچه  " کارهای خیلی بزرگی می تواند بکند .  این بچه کوچک قدرت آن را دارد که شما را به اوج لطافت ،معصومیت و زیبایی ببرد .

او خیلی صریح حرفش را می زند،بی پرده.. و هیشه هم راستش را می گوید!

بدون رودربایستی خواسته اش را مطرح می کند و هر طور که شده بزرگترها را مجاب می کند تا به خواسته اش برسد !

تقریبا از هیچ چیز نمی ترسد و بی پروا عمل می کند ، در حالی که خیلی از ما حتی با دیدن یک سوسک هم رنگمان می پرد !

بدون اینکه نگران حرف مردم و واکنش های آنها باشد ، کاری را که دلش دوست دارد انجام می دهد. " دلی " که در ما کم کم فراموش می شود .

قهر که می کند زود آشتی می کند ، چون کینه ای در دل ندارد و می تواند به راحتی ببخشد !

اگر نخواهد کاری را انجام دهد ، خیلی راحت محکم می ایستد و می گوید " نه " !

چیزهایی را که می سازد ، خراب می کند چون حوصله دوباره درست کردن آنها را دارد !

از بازی کردن با خاک و گل خجالت نمی کشد چون تکبر و غرور کاذب ندارد !

و ...

در نهایت اینکه اگر کسی را دوست داشته باشد، بدون اینکه خجالت بکشد یا فکر کند به غرورش لطمه ای وارد می شود ،علاقه اش را ابراز می کند و حاضر می شود تا تمام اسباب بازی هایش را با آن شریک شود و این قدرت را دارد که صادقانه بگوید : " دوستت دارم "

*** بیایید کمی به کودک درون خود بازگردیم ***

موزو انشاء: عزدواج!!

هر وقت من يك كار خوب مي كنم مامانم به من مي گويد بزرگ كه شدي برايت يك زن خوب مي گيرم. تا به حال من پنج تا كار خوب كرده ام و مامانم قول پنج تايش را به من داده است.

حتمن ناسرادين شاه خيلي كارهاي خوب مي كرده كه مامانش به اندازه استاديوم آزادي برايش زن گرفته بود. ولي من مؤتقدم كه اصولن انسان بايد زن بگيرد تا آدم بشود ، چون بابايمان هميشه مي گويد مشكلات انسان را آدم مي كند. در عزدواج تواهم خيلي مهم است يعني دو طرف بايد به هم بخورند. مثلن من و ساناز دختر خاله مان خيلي به هم مي خوريم.
از لهاز فكري هم دو طرف بايد به هم بخورند، ساناز چون سه سالش است هنوز فكر ندارد كه به من بخورد ولي مامانم مي گويد اين ساناز از تو بيشتر هاليش مي شود. در عزدواج سن و سال اصلن مهم نيست چه بسيار آدم هاي بزرگي بوده اند كه كارشان به تلاغ كشيده شده و چه بسيار آدم هاي كوچكي كه نكشيده شده. مهم اشق است !
اگر اشق باشد ديگر كسي از شوهرش سكه نمي خواهد و دايي مختار هم از زندان در مي آيد. من تا حالا كلي سكه جم كرده ام و مي خواهم همان اول قلكم را بشكنم و همه اش را به ساناز بدهم تا بعدن به زندان نروم. مهريه وشير بلال هيچ كس را خوشبخت نمي كند. همين خرج هاي ازافي باعث ميشود كه زندگي سخت بشود و سر خرج عروسي دايي مختار با پدر خانومش حرفش بشود. دايي مختار مي گفت پدر خانومش چتر باز بود.خوب شايد حقوق چتر بازي خيلي كم بوده كه نتوانسته خرج عروسي را بدهد. البته من و ساناز تفافق كرده ايم كه بجاي شام عروسي چيپس و خلالي نمكي بدهيم. هم
ارزان تر است ، هم خوشمزه تراست تازه وقتي مي خوري خش خش هم مي كند!
اگر آدم زن خانه دار بگيرد خيلي بهتر است و گرنه آدم مجبور مي شود خودش خانه بگيرد. زن دايي مختار هم خانه دار نبود و دايي مختار مجبور شد يك زير زميني بگيرد. مي گفت چون رهم و اجاره بالاست آنها رفته اند پايين! اما خانوم دايي مختار هم مي خواست برود بالا! حتمن از زير زميني مي ترسيد . ساناز هم از زير زميني مي ترسد براي همين هم برايش توي باغچه يك خانه درختي درست كردم. اما ساناز از آن بالا افتاد و دستش شكست. از آن موقه خاله با من قهر است. قهر بهتر از دعواست.آدم وقتي قهر مي كند بعد آشتي مي كند ولي اگر دعوا كند بعد كتك كاري مي كند بعد خانومش مي رود دادگاه شكايت مي كند بعد مي آيند دايي مختار را مي برند زندان! البته زندان آدم را مرد مي كند.عزدواج هم آدم را مرد مي كند، اما آدم با عزدواج مرد بشود خيلي بهتر است! اين بود انشاي من

ابر و ابریشم و عشق

هزار و یک اسم داری و من از آن همه اسم ((لطیف)) تو را دوست تر دارم که یاد ابر و ابریشم و عشق می افتم . خوب یادم هست از بهشت که آمدم ، تنم از نور بود و پر و بالم از نسیم . بس که لطیف بودم ، توی مشت دنیا جا نمی شدم . اما زمین تیره بود . کدر بود ، سفت بود و سخت. دامنم به سختی اش گرفت و دستم به تیرگی اش آغشته شد . و من هر روز قطره قطره تیره تر شدم و ذره ذره سخت تر.

من سنگ شدم و سد و دیوار . دیگر نور از من نمی گذرد ، دیگر آب از من عبور نمی کند ، روح در من روان نیست و جان جریان ندارد.

حالا تنها یادگاری ام از بهشت و از لطافتش ، چند قطره اشک است که گوشه ی دلم پنهانش کرده ام ، گریه نمی کنم تا تمام نشود ، می ترسم بعد از آن از چشم هایم سنگ ریزه ببارد.

یا لطیف ! این رسم دنیاست که اشک ، سنگ ریزه شود و روح ، سنگ و صخره ؟ این رسم دنیاست که شیشه ها بشکند و دل های نازک شرحه شرحه شود؟

وقتی تیره ایم ، وقتی سراپا کدریم به چشم می آییم و دیده می شویم ، اما لطافت هر چیز که از حد بگذرد ، ناپدید می شود.

یا لطیف ! کاشکی دوباره ، تنها مشتی از لطافتت را به من می بخشیدی تا من می چکدیم و می وزیدم و ناپدید می شدم ، مثل هوا که ناپدید است ، مثل خودت که ناپیدایی ... یا لطیف !

مشتی ، تنها مشتی از لطافتت را به من ببخش ...

اگر در وبلاگ عضو شويد پيامهاي زيباي ما به ايميل شما ارسال مي شود.پس اين فرصت را از دست ندهيد. اگه مي خواي عضو بشي از پنل پايين سمت راست مي توني عضو بشي .

مدير وبلاگ : ماه پيـــــــــشوني

زمستان آمد و  پاییز رفت امیدواریم همیشه پایدار و سر بلند باشید و ایران و ایرانی همیشه موفق و پاینده باشد.

شب يلــــــــدا مبارك

لطفا نظرتون رو درباره این داستان اعلام کنید!

بهای گناهان ما پرداخت شده است 

پس از زندگی که کردم و  فکر می کردم آبرومندانه بود و زمان زیستن روی زمین برایم پایان یافته بود. اولین چیزی را که به یاد می آورم این بود که روی نیمکتی در اتاق انتظار نشسته بود ، اتاقی که فکر می کنم دادگاه بود. درها باز شدند و من به درون اتاق راهنمایی شدم تا پشت میز دفاع بنشینم.

به اطاف نگاه کردم و" شاکی" را دیدم او آدمی با نگاهای شرور بود که به من با خشم و غضب خیره شده بود به راستی او شرورترین کسی بود که تا به حال دیده بودم.
نشستم، به سمت چپ نگاه کردم، وکیلم را دیدم، مردی مهربان با نگاههای آرام بود که ظاهرش آنچنان آشنا بود که گویی او را می شناختم. درى در گوشه ی اتاق با حركتى باز شد و قاضى در ردایی بلند ظاهر شد. حضورى پرهیبت داشت كه به حق، سزاوارآن بود. هنگامى كه در اتاق قدم ميزد نميتوانستم چشم از او بردارم.
وقتى كه پشت ميز نشست گفت: "خوب، شروع ميكنيم." 
شاكى بلند شد و گفت: "اسم من شيطان است و اكنون اينجا هستم كه به شماها بگويم چرا اين زن جهنمی است. " او دروغ هايى كه من گفته و چيزهايى كه دزدیده بودم را بيان كرد و در مورد اشخاصى كه من در گذشته فریبشان داده بودم صحبت كرد.
 شيطان از انحرافات اخلاقى بدى كه روزى در زندگي من بود سخن مي گفت. هر چه او بيشتر صحبت مي كرد بيشتر از خجالت آب ميشدم. آنقدر شرمنده بودم كه نمي توانستم به كسى حتى به وكيلم نگاه كنم، زيرا شيطان از گناهانی صحبت ميكرد كه من حتى آنها را به كلى فراموش كرده بودم. به همان اندازه كه از شيطان به خاطره گفتنِ اين چيزها در زندگيم دلخور بودم، از وكيلم هم ناراحت بودم كه آرام و بدونِ هيچ اقدام دفاعی نشسته بود. ميدانستم كه به خاطر آن اعمال گناهکارم اما كارهاى خوبى هم در زندگيم انجام داده بودم، آيا حداقل آنها نمی توانستند با بعضى از اعمال بد من مساوى باشند، كه آنها را از بين ببرند؟ شيطان با عصبانيت حرفش را اينگونه تمام كرد: "اين زن جهنمی است، او متهم به همه گناهانی است كه من گفتم و شخص ديگرى كه غير از اين را ثابت كند وجود ندارد." 
وقتى كه نوبت به وكيلم رسيد در ابتدا اجازه خواست كه پشت ميز بروم. قاضى با وجود مخالفت هاى شديدِ شيطان به وكيلم اين اجازه را داد و با دست به او اشاره كرد كه جلو بيايد. هنگامى كه وكيلم بلند شد و قدم ميزد ميتوانستم او را در شكوه و جلال کاملش ببينم. تازه متوجه شدم كه چرا او آنقدر برايم آشناست، او مسيح بود كه وکالت مرا به عهده گرفته بود، خداوند و نجات دهنده من! او پشت ميز ايستاد و به نرمى به قاضى گفت: "سلام پدر"
و سپس برگشت و حضار درون دادگاه را مورد خطاب قرار داد : "حرف شيطان در مورد اينكه، اين زن گناه كرده، درست است، من هیچ یک از اين اظهارات را رد نمى كنم و ...بله...مزد گناه مرگ است و اين زن مستحق مجازات است." 
مسيح نفس عميقى كشيد، به سمتِ پدرش برگشت و در حالى كه دستانش را باز كرده بود گفت: "من روى صليب جان دادم تا اين شخص زندگى جاودان داشته باشد و او مرا به عنوانِ نجات دهنده خود پذيرفته است پس او به من تعلق دارد.
"خداوندِ من ادامه داد:" نام او درکتاب زندگى نوشته شده است و هيچكس نمى تواند او را از من برباید.
شيطان هنوز به اين مطلب پى نبرده است، اين زن قرار نيست مجازات شود بلكه باید بخشیده شود. " 
هنگامى كه مسيح نشست، به آرامى مكثى كرد، به پدرش نگاه كرد و گفت: " كار ديگرى باقى نمانده است، هر كارى را كه لازم بود تماماً انجام دادم." 
قاضى دست قویش را بالا برد و چكش را به ميز کوبید و با صداى بلند اين سخنان بر زبانش  جارى شد: 
"اين زن آزاد است، مجازات گناهانش قبلا به صورت كامل پرداخت شده است. اين مورد پذيرفته نيست." 
هنگامى كه خداوندم مرا به خارج از آنجا راهنمايى ميكرد صداى داد و حوار شيطان را ميتوانستم بشنوم كه ميگفت: "من تسليم نمى شوم، براى نفر بدى پيروز ميشوم. "
همچنان كه مسيح مرا براى كارهاى بعديم راهنمايى ميكرد از او پرسيدم: " تا حالا شده كه در مورد شخصى هم شكست خرده باشى؟ "
مسيح خنده ی محبت آميزى كرد و گفت: " هر كس كه نزد من آید و از من بخواهد كه مدافع او شوم حکمی همانندِ تو دريافت ميكند، حکمی كه بهای آن قبلاً به طورِ كامل پرداخت شده است."   
  امروز مدافع شما کیست ؟ 

آیا شما همانند این زن مسیحی در دادگاه عدالت خدا پیروز می شوید ؟

شما که مسلمان هستید چه کسی را بعنوان مدافع خود انتخاب کردید ؟